Koncert Biełorajsk

[Vratislav Vondráček]

Koncert w Biełorajsku o godz. 21:30! Do zobaczenia!

[Vratislav Vondráček]

Dobry wieczór, Biełorajsk!

Jak wspaniale jest Was tutaj widzieć! To dla mnie ogromna radość, że mogę dziś spotkać się z Wami i zaśpiewać właśnie tutaj. Dziękuję, że przyszliście i że razem możemy stworzyć ten wyjątkowy wieczór.

Mam nadzieję, że będziecie dziś ze mną śpiewać, bawić się i przeżywać każdą kolejną piosenkę.

A na początek chciałabym podarować Wam utwór pełen kolorów, emocji i piękna.

„Trůn z květů” — niech ta muzyczna podróż zacznie się właśnie teraz!

[Vratislav Vondráček]

Kochani, a teraz chciałabym zaprosić Was do kolejnej muzycznej chwili. Tym razem będzie trochę więcej energii, lekkości i radości. Idziemy moim repertuarem!

„Fanfán” to piosenka, która ma w sobie wyjątkową atmosferę i melodię, której trudno się oprzeć. Mam nadzieję, że pozwolicie jej zabrać Was ze sobą i że na tych kilka minut zapomnimy o całym świecie.

Jeżeli znacie tę piosenkę, nie krępujcie się — śpiewajcie razem ze mną!

A teraz przed Wami…

„Fanfán”!

[Vratislav Vondráček]

Kochani, teraz chciałabym zabrać Was w trochę bardziej niezwykłą podróż. Są piosenki, które mają w sobie coś lekkiego i beztroskiego — wystarczy kilka pierwszych taktów, aby przenieść się myślami gdzieś daleko.

Taki właśnie jest „Světlemodrý balón”. To melodia pełna swobody, radości i odrobiny marzeń. Chciałabym, żebyście na chwilę zapomnieli o wszystkim, co zostało poza tą salą, i dali się ponieść muzyce.

Biełorajsk, jesteście gotowi?

To wznieśmy się razem…

„Světlemodrý balón”!

[Vratislav Vondráček]

Kochani, a teraz przeniesiemy się w zupełnie inny klimat — trochę bardziej beztroski, słoneczny i pełen uroku.

Są takie piosenki, które przypominają nam, że czasami warto po prostu zwolnić, uśmiechnąć się i cieszyć się chwilą. „Šumění stromů”, jest właśnie taką piosenką.

Mam nadzieję, że poczujecie jej wyjątkowy klimat i pozwolicie, by ta melodia zabrała Was na chwilę gdzieś daleko od codzienności.

A więc, Kochani…

„Šumění stromů”!

[Vratislav Vondráček]

Kochani, a teraz chciałabym zaprosić Was do chwili trochę bardziej spokojnej i pełnej emocji.

Są głosy, które potrafią pozostać w naszej pamięci na długo — nawet wtedy, gdy osoba, do której należały, jest już daleko. „Vzdálený hlas” to właśnie taka piosenka. Pełna tęsknoty, wspomnień i uczuć, które czasami trudno wypowiedzieć słowami.

Chciałabym, żebyście na chwilę zatrzymali się razem ze mną i pozwolili tej melodii opowiedzieć swoją historię.

Biełorajsku, posłuchajcie…

„Vzdálený hlas”.

[Vratislav Vondráček]

Kochani, przed nami kolejna piosenka, przy której chciałabym na moment zwolnić tempo tego wieczoru.

„Vládce našich dní” to utwór o czasie, o chwilach, które mijają, i o emocjach, które pozostają z nami mimo upływu lat. Myślę, że każdy z nas może odnaleźć w nim coś znajomego — własne wspomnienie, osobę albo moment, do którego chętnie wraca myślami.

Usiądźcie wygodnie, posłuchajcie i pozwólcie, aby ta melodia przemówiła sama za siebie.

„Vládce našich dní”.

[Vratislav Vondráček]

Po zakończeniu piosenki wzdycham delikatnie, po czym nadal uśmiecham się do publiczności. Patrzę na widownię i czekam chwilę na reakcję.

— Dobrze, moi drodzy… czy macie ochotę, żebym zaśpiewała coś jeszcze z mojego repertuaru? Jestem dziś otwarta na Wasze propozycje!

Śmieję się lekko.

— Ale zanim oddam Wam głos i pozwolę wybrać kolejną piosenkę, zaśpiewam jeszcze jedną. A później czekam już na Wasze pomysły!

— A teraz… „Přejdi Jordán”!

[Vratislav Vondráček]

Kochani, teraz zmienimy trochę klimat. Czas na piosenkę z charakterem, odrobiną tajemniczości i nutą przekory.

— „Jsem bůh i ďábel” — już sam tytuł mówi chyba wszystko. To utwór pełen emocji, pewności siebie i pewnego rodzaju teatralności. Mam nadzieję, że spodoba Wam się ta odsłona mojego repertuaru.

Uśmiecham się i spoglądam po publiczności.

— Biełorajsku, jesteście gotowi?

„Jsem bůh i ďábel”!

[Vratislav Vondráček]

— Kochani, a teraz chciałabym zaprosić Was do trochę spokojniejszego klimatu. Kolejna piosenka ma w sobie coś niezwykle delikatnego i nastrojowego.

— „A kapky kapou”… już sam tytuł przywołuje obraz spadających kropli i chwili zatrzymania. To jedna z tych melodii, przy których można na moment zwolnić i po prostu wsłuchać się w muzykę.

Patrzę na publiczność i uśmiecham się.

— Mam nadzieję, że spodoba Wam się również ta piosenka.

„A kapky kapou”!