Koncert Sławogórd

[Vratislav Vondráček]

- Dobrý večer, milí přátelé, dobrý večer, Slavgorodě

To dla mnie naprawdę wyjątkowa chwila. Po raz pierwszy mam zaszczyt wystąpić tutaj, w Rusowii, w pięknym Sławogrodzie. Muszę przyznać, że jeszcze przed wyjściem na scenę towarzyszyło mi mnóstwo emocji, bo każdy pierwszy koncert w nowym miejscu jest czymś szczególnym.

Dzisiaj jednak, patrząc na Was, czuję przede wszystkim ogromną radość i wdzięczność. Dziękuję, że jesteście tutaj ze mną i że mogę po raz pierwszy zaśpiewać dla rusowskiej publiczności.

Mam nadzieję, że ten wieczór będzie dla nas wszystkich pięknym wspomnieniem. Przygotowałam dla Was piosenki pełne emocji, radości, miłości i wspomnień. Będziemy razem śpiewać, wspominać, a może nawet trochę potańczymy.

Sławogrodzie… jestem tutaj pierwszy raz, ale mam nadzieję, że nie ostatni!

Dziękuję, że mnie tak pięknie przyjęliście.

A teraz zapraszam Was na muzyczny wieczór. Zaczynamy!

Muzyka zaczyna grać i podnoszę mikrofon.

[Vratislav Vondráček]

A teraz chciałabym zabrać Was w trochę spokojniejszą, ale niezwykle piękną podróż.

Kolejna piosenka jest mi szczególnie bliska. To utwór „Mám ráda cestu lesní”, pełen lekkości, ciepła i tego wyjątkowego uroku, który przypomina nam, jak piękne potrafią być proste chwile.

Mam nadzieję, że również Wy poczujecie w niej tę odrobinę wolności, radości i spokoju, którą ja odnajduję w tej melodii.

Sławogrodzie, zapraszam Was do wspólnej muzycznej podróży.

„Mám ráda cestu lesní”!

[Vratislav Vondráček]

„Světlemodrý balón” to piosenka pełna lekkości i pięknych emocji. Mam nadzieję, że pozwoli Wam na chwilę oderwać się od codzienności i razem ze mną wznieść się trochę wyżej — tak jak błękitny balon unoszący się nad nami.

Sławogrodzie, dziękuję, że jesteście ze mną. A teraz… wznieśmy się razem!

„Světlemodrý balón”!

[Vratislav Vondráček]

A teraz chciałabym zaprosić Was do kolejnej muzycznej opowieści. Tym razem będzie trochę bardziej romantycznie, trochę tajemniczo i z nutą przygody.

„Admirál” to piosenka, która ma w sobie wyjątkowy klimat — pełen emocji, marzeń i tęsknoty za czymś niezwykłym.

Mam nadzieję, że pozwolicie mi zabrać Was razem ze sobą w tę małą muzyczną podróż.

Oto „Admirál”!

[Vratislav Vondráček]

Kochani, zostajemy jeszcze na chwilę w świecie pięknych melodii, ale teraz chciałabym zaprosić Was do czegoś nieco bardziej lekkiego i pełnego wdzięku.

Są takie piosenki, które już od pierwszych dźwięków potrafią wywołać uśmiech. „Fanfán” jest właśnie jedną z nich.

Mam nadzieję, że znacie ją równie dobrze jak ja i że nie będziecie jej dziś słuchać tylko ze swoich miejsc. Jeśli macie ochotę — śpiewajcie razem ze mną!

A więc „Fanfán”!

[Vratislav Vondráček]

Kochani, kolejna piosenka jest zupełnie inna. Ma w sobie coś bardzo osobistego — trochę refleksji, trochę wspomnień i emocje, które każdy z nas może odnaleźć w swoim własnym życiu.

„Vládce našich dní” to utwór, przy którym warto na chwilę się zatrzymać i pozwolić, aby muzyka powiedziała za nas to, czego czasami sami nie potrafimy wyrazić.

Mam nadzieję, że odnajdziecie w nim coś również dla siebie.

„Vládce našich dní”.

[Peter Grüner]

Brawo!

[Vratislav Vondráček]

- Chciałabym zaśpiewać piosenkę, która przypomina mi o tym, że czas nie zatrzymuje się ani na chwilę.

„To už se nevrátí” — już się nie wróci.

Myślę, że każdy z nas ma w swoim życiu takie chwile, do których chciałby jeszcze raz powrócić. Do ludzi, miejsc, spotkań czy po prostu do czasu, który minął. Ale właśnie dlatego warto doceniać to, co mamy teraz — bo każda chwila jest tylko raz.

Chciałabym, żebyśmy przez te kilka minut wspólnie powspominali to, co było, ale przede wszystkim cieszyli się tym, że możemy być tutaj razem.


„To už se nevrátí”.

[Vratislav Vondráček]

„Málo, jen málo” — czasem naprawdę niewiele potrzeba, żeby sprawić komuś radość, poczuć bliskość drugiej osoby albo po prostu zatrzymać przy sobie piękną chwilę.

I właśnie o takich drobnych rzeczach, które potrafią znaczyć naprawdę wiele, jest ta piosenka.

Mam nadzieję, że pozwolicie się jej ponieść razem ze mną. W tym charakteru dodadzą chórki.

„Málo, jen málo”.

[Vratislav Vondráček]

Po zaśpiewaniu piosenki wzdycham delikatnie i dalej się uśmiecham do publiczności.

- Dobrze moi drodzy czy chcecie coś by wam zaśpiewać ze swojego repertuaru? Jestem otwarty na wszystko!

- To jeszcze jeden piosenkę zaśpiewam i po niej poproszę od was jakieś propozycje!
- A teraz ,,Přejdi Jordán''!