Parada Morska z okazji 3. Rocznicy Chrztu Rusowii

[Peter Grüner]

Parada Morska z okazji III Rocznicy Chrztu Rusowii

Port w Chardoniu

8 sierpnia 2026
godz. 17:30

Po zakończeniu uroczystości na Placu Czerwonym w Roskwie obchody III Rocznicy Chrztu Rusowii przeniosły się do Chardonia, jednego z najważniejszych ośrodków morskich Imperium oraz siedziby głównych sił Marynarki Wojennej Cesarskich Sił Zbrojnych.

Nabrzeża portu od wczesnych godzin wypełniły się mieszkańcami miasta, rodzinami marynarzy, przedstawicielami władz lokalnych oraz licznymi gośćmi, którzy przybyli, aby uczestniczyć w pokazie najnowocześniejszych jednostek floty. Uroczystość miała podkreślić znaczenie sił morskich w systemie bezpieczeństwa Imperium oraz rolę Marynarki Wojennej w ochronie morskich granic państwa.

Na wodach portowych panował ceremonialny porządek. Wszystkie jednostki wyznaczone do udziału w pokazie zajęły swoje miejsca, oczekując na sygnał do rozpoczęcia defilady. Wzdłuż nabrzeża przygotowano sektor honorowy dla zaproszonych gości oraz dowództwa Marynarki Wojennej, które miało przyjąć meldunek o gotowości sił do rozpoczęcia uroczystości.

Przy sprzyjającej pogodzie i spokojnej tafli wody port w Chardoniu stał się miejscem rozpoczęcia drugiej części obchodów III Rocznicy Chrztu Rusowii – Pokazu Marynarki Wojennej Cesarskich Sił Zbrojnych, podczas którego zaprezentowane miały zostać okręty stanowiące trzon morskiego potencjału Imperium.

[Peter Grüner]

Jako pierwsze przed zgromadzonymi na nabrzeżu w Chardoniu zaprezentowały się trzy patrolowce typu Kuna – podstawowe jednostki patrolowe Marynarki Wojennej Imperium Rusowii, przeznaczone do ochrony morskich interesów państwa zarówno na wodach przybrzeżnych, jak i podczas długotrwałych patroli oceanicznych.



W równym szyku przez główny tor wodny portu przepłynęły kolejno BKRI Kuna (401), BKRI Wilk (402) oraz BKRI Lis (403), otwierając paradę morską z okazji III Rocznicy Chrztu Rusowii.

Patrolowce typu Kuna stanowią nowoczesne jednostki wielozadaniowe, zaprojektowane z myślą o ochronie wyłącznej strefy ekonomicznej Imperium, eskortowaniu statków handlowych i wojskowych, patrolowaniu wybrzeża oraz prowadzeniu operacji ratowniczych i antypirackich. Dzięki autonomiczności wynoszącej 60 dni oraz zasięgowi 6 000 mil morskich mogą wykonywać zadania daleko od portów macierzystych.

Każda jednostka ma długość 94 metrów, szerokość 14 metrów, wyporność pełną 2 000 ton i obsadzona jest przez 80-osobową załogę. Napęd w układzie CODAG, wykorzystujący dwa silniki wysokoprężne oraz dwie turbiny gazowe, pozwala osiągać prędkość do 30 węzłów, zachowując wysoką ekonomię marszu podczas wielotygodniowych patroli.

Podstawowym uzbrojeniem patrolowców jest armata AK-176MA kalibru 76,2 mm, zdolna do prowadzenia ognia z szybkostrzelnością do 120 strzałów na minutę i rażenia celów na dystansie do 15 kilometrów. Obronę przeciwlotniczą zapewnia zestaw Gibka-M z ośmioma pociskami krótkiego zasięgu przeznaczonymi do zwalczania śmigłowców, bezzałogowych statków powietrznych oraz innych celów nisko lecących.

Uzbrojenie uzupełniają dwa wielkokalibrowe karabiny maszynowe 14,5 mm, granatniki DP-64 oraz DP-65, przeznaczone między innymi do ochrony jednostki przed zagrożeniami podwodnymi. Konstrukcja patrolowców umożliwia również instalację dodatkowych modułów uzbrojenia i wyposażenia dostosowanych do charakteru wykonywanej misji.

Na rufie każdej jednostki znajduje się hangar i lądowisko dla śmigłowców MW-080, UW-060 lub bezzałogowych statków powietrznych wykorzystywanych do rozpoznania. Wyposażenie dodatkowe obejmuje również szybką łódź abordażową RHIB, łódź inspekcyjno-desantową, miejsce dla oddziału piechoty morskiej liczącego do dwudziestu żołnierzy, moduł medyczny oraz możliwość przewożenia kontenerowych modułów zadaniowych.

Przepływające w idealnym szyku BKRI Kuna (401), BKRI Wilk (402) i BKRI Lis (403) zaprezentowały zgromadzonym mieszkańcom Chardonia profesjonalizm załóg oraz gotowość Marynarki Wojennej Imperium Rusowii do realizacji szerokiego spektrum zadań – od codziennej ochrony granic morskich po operacje ratownicze, eskortowe i humanitarne na wodach całego świata.

[Peter Grüner]

Po przepłynięciu patrolowców typu Kuna przed zgromadzonymi na nabrzeżu mieszkańcami Chardonia pojawiły się korwety typu Szczupak – podstawowe wielozadaniowe okręty bojowe Marynarki Wojennej Imperium Rusowii, stanowiące trzon sił przeznaczonych do działań w strefie przybrzeżnej oraz na wodach otwartych.



Płynąc w równym szyku, jednostki zaprezentowały nowoczesne możliwości bojowe floty, której zadaniem jest ochrona morskich granic Imperium, eskortowanie zespołów okrętów oraz prowadzenie działań przeciw okrętom nawodnym, podwodnym i zagrożeniom z powietrza.

Korwety typu Szczupak mają długość 105 metrów, szerokość 13 metrów oraz pełną wyporność wynoszącą 2 300 ton. Załoga liczy 100 marynarzy, a autonomiczność sięga 15 dni, umożliwiając wykonywanie długotrwałych patroli i operacji bojowych. Napęd w układzie CODAD, wykorzystujący cztery silniki wysokoprężne o łącznej mocy 24 000 KM, pozwala osiągać prędkość do 27 węzłów oraz zasięg 4 000 mil morskich.

Podstawową siłę uderzeniową jednostek stanowi osiem pionowych wyrzutni rakiet przeciwokrętowych i manewrujących, zdolnych do zwalczania zarówno celów nawodnych, jak i obiektów lądowych. Obronę przeciwlotniczą zapewnia system Redut-M z szesnastoma rakietami pionowego startu, przeznaczonymi do zwalczania samolotów, śmigłowców, bezzałogowych statków powietrznych oraz pocisków przeciwokrętowych.

Bezpośrednią osłonę okrętu zapewniają dwa zestawy Pancyr-M, wyposażone w działka kalibru 30 mm oraz rakiety krótkiego zasięgu z automatycznym systemem wykrywania i śledzenia celów. Główne uzbrojenie artyleryjskie stanowi armata A-190M kalibru 100 mm, zdolna do prowadzenia ognia z szybkostrzelnością do 80 strzałów na minutę i rażenia celów na dystansie do 20 kilometrów.

Korwety typu Szczupak posiadają również rozbudowane zdolności zwalczania okrętów podwodnych. Wyposażone są w dwie poczwórne wyrzutnie torped kalibru 324 mm, dwa zestawy RBU-6000, sonar kadłubowy oraz sonar holowany, umożliwiające wykrywanie i zwalczanie zagrożeń podwodnych.

Na rufie każdej jednostki znajduje się hangar oraz lądowisko dla śmigłowca MW-080, UW-060 lub bezzałogowych statków powietrznych wykorzystywanych do rozpoznania i wsparcia działań bojowych. Okręty wyposażono również w nowoczesne radary dozoru powietrznego AESA, radary kierowania ogniem, systemy kontroli lotów śmigłowców oraz zaawansowane środki walki elektronicznej, obejmujące aktywne zakłócacze, wyrzutnie flar i dipoli oraz systemy ochrony przed pociskami przeciwokrętowymi.

Przepływające przed nabrzeżem korwety typu Szczupak potwierdziły, że Marynarka Wojenna Imperium Rusowii dysponuje nowoczesnymi i wszechstronnymi jednostkami zdolnymi do samodzielnego prowadzenia działań bojowych, eskortowania zespołów okrętów oraz skutecznej obrony morskich interesów państwa.

[Peter Grüner]

Kolejnym punktem pokazu Marynarki Wojennej Cesarskich Sił Zbrojnych był przepływ dwóch fregat typu Burza – największych wielozadaniowych okrętów eskortowych znajdujących się w służbie floty. Płynąc w równym szyku wzdłuż nabrzeża portu w Chardoniu, jednostki zaprezentowały potencjał bojowy Marynarki Wojennej Imperium Rusowii w działaniach na morzach otwartych i oceanach.



Fregaty typu Burza stanowią podstawę zespołów eskortowych osłaniających lotniskowce typu Roskwa, a także wykonują samodzielne operacje na dalekich akwenach. Ich konstrukcja łączy silne uzbrojenie rakietowe, nowoczesną obronę przeciwlotniczą oraz rozbudowane zdolności zwalczania okrętów podwodnych, dzięki czemu należą do najbardziej wszechstronnych jednostek Marynarki Wojennej.

Każda fregata ma długość 145 metrów, szerokość 17 metrów oraz pełną wyporność 6 200 ton. Załoga liczy 220 marynarzy, a autonomiczność wynosi 30 dni, umożliwiając prowadzenie długotrwałych operacji z dala od portów macierzystych. Napęd w układzie CODOG, wykorzystujący dwie turbiny gazowe oraz dwa silniki wysokoprężne o łącznej mocy 65 000 KM, pozwala osiągać prędkość do 30 węzłów i zasięg 5 500 mil morskich.

Główną siłę uderzeniową fregat stanowi szesnaście pionowych wyrzutni, z których mogą być odpalane pociski P-800 Oniks, Kalibr-M lub Cyrkon, przeznaczone do zwalczania okrętów nawodnych oraz rażenia celów lądowych. Dzięki możliwości stosowania różnych typów uzbrojenia rakietowego jednostki zachowują wysoką elastyczność podczas realizacji zadań bojowych.

Za obronę przeciwlotniczą odpowiada system S-400M „Sokół”, obejmujący 32 rakiety umieszczone w pionowych wyrzutniach. System zapewnia ochronę zespołów okrętów przed samolotami, śmigłowcami, bezzałogowymi statkami powietrznymi oraz pociskami przeciwokrętowymi na dystansie do 150 kilometrów. Uzupełnieniem osłony są dwa zestawy Pancyr-M, wyposażone w działka kalibru 30 mm oraz rakiety krótkiego zasięgu.

Uzbrojenie artyleryjskie stanowi armata AK-192M kalibru 130 mm, zdolna do prowadzenia ognia z szybkostrzelnością 30 strzałów na minutę i rażenia celów na odległość do 25 kilometrów. W walce z okrętami podwodnymi fregaty wykorzystują dwie poczwórne wyrzutnie torped kalibru 324 mm, dwa zestawy RBU-6000 oraz sonar kadłubowy i sonar holowany.

Na rufie każdej jednostki znajduje się hangar i lądowisko dla śmigłowców MW-80R, MW-80 ZOP, UW-060K oraz bezzałogowych statków powietrznych prowadzących rozpoznanie. Okręty wyposażono również w radary dozoru powietrznego AESA, radary kierowania ogniem, systemy kontroli lotów śmigłowców oraz rozbudowane środki walki elektronicznej obejmujące aktywne zakłócacze, wyrzutnie flar i dipoli oraz systemy ochrony przed pociskami przeciwokrętowymi.

Dostojny przemarsz dwóch fregat typu Burza spotkał się z gromkimi brawami zgromadzonych na nabrzeżu. Prezentacja tych jednostek potwierdziła, że Marynarka Wojenna Imperium Rusowii dysponuje nowoczesnymi okrętami zdolnymi do eskortowania najważniejszych zespołów floty, prowadzenia samodzielnych operacji oceanicznych oraz skutecznej obrony interesów państwa na morzach świata.

[Peter Grüner]

Przedostatnim elementem pokazu Marynarki Wojennej Cesarskich Sił Zbrojnych był przepływ dwóch ciężkich niszczycieli rakietowych typu Buran. Potężne sylwetki okrętów, dominujące nad pozostałymi jednostkami uczestniczącymi w paradzie, wzbudziły szczególne zainteresowanie zgromadzonych na nabrzeżach portu w Chardoniu.



Niszczyciele typu Buran należą do najcięższych i najsilniej uzbrojonych jednostek nawodnych Marynarki Wojennej Imperium Rusowii. Ich podstawowym zadaniem jest zwalczanie okrętów nawodnych przeciwnika, osłona zespołów floty, zapewnienie obrony przeciwlotniczej oraz wsparcie ogniowe podczas operacji morskich.

Każdy okręt ma długość 158 metrów, szerokość 17,5 metra oraz pełną wyporność wynoszącą 8 500 ton. Załogę stanowi 340 marynarzy, a autonomiczność sięga 30 dni, co umożliwia prowadzenie długotrwałych operacji na wodach oceanicznych. Napęd oparty na turbinach parowych o łącznej mocy 100 000 KM, przekazywanej na dwie śruby napędowe, pozwala osiągać prędkość do 33 węzłów oraz zasięg 5 000 mil morskich.

Podstawową siłę uderzeniową niszczycieli stanowi osiem rakiet przeciwokrętowych, rozmieszczonych w dwóch poczwórnych wyrzutniach. Pociski przeznaczone są do zwalczania okrętów nawodnych oraz rażenia wybranych celów lądowych, zapewniając jednostkom wysoką skuteczność podczas działań ofensywnych.

Obronę przeciwlotniczą zapewniają dwa zestawy M11 Sztorm, dysponujące łącznie 48 rakietami przeciwlotniczymi o zasięgu do 45 kilometrów, przeznaczonymi do zwalczania samolotów oraz pocisków przeciwokrętowych. Bezpośrednią osłonę okrętu uzupełniają dwa zestawy artyleryjskie AK-630M kalibru 30 mm, przeznaczone do niszczenia nadlatujących rakiet, bezzałogowych statków powietrznych oraz innych celów znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie jednostki.

Główne uzbrojenie artyleryjskie tworzą dwie armaty AK-130M kalibru 130 mm, zdolne do prowadzenia intensywnego ognia z szybkostrzelnością do 90 strzałów na minutę i rażenia celów na odległość 30 kilometrów. W zakresie zwalczania okrętów podwodnych niszczyciele wyposażono w cztery wyrzutnie torped kalibru 533 mm, sonar holowany oraz możliwość użycia min morskich.

Na rufie każdego okrętu znajduje się hangar oraz lądowisko dla śmigłowca MW-80R, UW-060K lub bezzałogowych statków powietrznych prowadzących rozpoznanie. Jednostki wyposażono również w radar dozoru powietrznego 3D, radary kierowania ogniem artylerii i rakiet, radar nawigacyjny oraz rozbudowane systemy walki radioelektronicznej obejmujące aktywne zakłócacze, wyrzutnie celów pozornych i systemy obrony przed pociskami przeciwokrętowymi.

Dostojny przepływ niszczycieli typu Buran stanowił jedną z najbardziej widowiskowych części pokazu w Chardoniu. Ich obecność podkreśliła zdolność Marynarki Wojennej Imperium Rusowii do prowadzenia działań bojowych o wysokiej intensywności oraz skutecznej ochrony zespołów okrętów na wodach otwartych.

[Peter Grüner]

Kulminacyjnym momentem pokazu Marynarki Wojennej Cesarskich Sił Zbrojnych w Chardoniu było pojawienie się na torze wodnym ciężkiego lotniskowca rakietowego typu Roskwa. Powoli wyłaniając się zza główek portu, majestatyczna sylwetka okrętu przyciągnęła uwagę wszystkich zgromadzonych. W ciszy, którą po chwili przerwały syreny jednostek eskortujących, przed nabrzeżem przepłynął BKRI Włodzimierz I (001) – okręt flagowy Marynarki Wojennej Imperium Rusowii.



Lotniskowce typu Roskwa stanowią fundament oceanicznych sił Marynarki Wojennej oraz główny element zespołów uderzeniowych floty. Zaprojektowane jako ciężkie lotniskowce rakietowe w układzie STOBAR, łączą zdolność prowadzenia operacji lotniczych z silnym własnym uzbrojeniem rakietowym, umożliwiając samodzielne działania na najdalszych akwenach świata.

BKRI Włodzimierz I, noszący numer burtowy 001, jest pierwszą jednostką serii typu Roskwa. Okręt ma długość ponad 305 metrów, pełną wyporność wynoszącą około 66 900 ton oraz rozwija prędkość blisko 30 węzłów. Napęd zapewnia zespół ośmiu kotłów i czterech turbin parowych o łącznej mocy 200 000 KM, przekazujących napęd na cztery śruby.

Pokład lotniczy wyposażono w charakterystyczną skocznię startową o kącie 14°, trzy stanowiska startowe, cztery liny hamujące oraz dwie windy lotnicze. Konstrukcja umożliwia jednoczesne prowadzenie intensywnych operacji lotniczych i utrzymanie wysokiego tempa działań bojowych podczas długotrwałych rejsów.

Grupa lotnicza lotniskowca liczy do 50 statków powietrznych. Jej trzon stanowi 30 pokładowych myśliwców TI-101 KR, odpowiedzialnych za osłonę zespołu floty i zapewnienie przewagi powietrznej. Uzupełniają je śmigłowce zwalczania okrętów podwodnych MW-80 ZOP, śmigłowce wczesnego ostrzegania MW-80 AWACS, śmigłowce szturmowe UW-060 oraz bezzałogowe statki powietrzne prowadzące rozpoznanie.

Pomimo swojej roli jako lotniskowiec, jednostka dysponuje również rozbudowanym własnym uzbrojeniem. Obejmuje ono 12 rakiet przeciwokrętowych, 24 wyrzutnie rakiet przeciwlotniczych z zapasem 192 pocisków, 8 systemów artyleryjsko-rakietowych obrony bezpośredniej, 6 zestawów artyleryjskich kalibru 30 mm oraz 2 wyrzutnie rakietowych bomb głębinowych, przeznaczonych do zwalczania torped i okrętów podwodnych.

W służbie Marynarki Wojennej znajdują się obecnie dwie jednostki tego typu: 001 „Włodzimierz I” oraz 002 „Aleksander I”, stanowiące symbol oceanicznych ambicji Imperium Rusowii oraz zdolności do prowadzenia operacji daleko poza własnymi wodami terytorialnymi.

Przepłynięcie BKRI Włodzimierz I zakończyło pokaz Marynarki Wojennej w Chardoniu. Okręt flagowy, eskortowany przez wcześniej zaprezentowane jednostki, oddał sygnał okrętowy, na który odpowiedziały wszystkie jednostki uczestniczące w paradzie. Wśród zgromadzonych rozległy się długie oklaski, wieńczące morską część obchodów III Rocznicy Chrztu Rusowii.

[Iwan Paliwow]

Przepięknie i bardzo realistycznie. Gratuluję organizatorom