Chirotonia diakona Piotra Suworowa

[Fryderyk Orański]

Czy nam, naszym następcom i swemu biskupowi oraz jego następcom przyrzekasz cześć i posłuszeństwo?

[Piotr Suworow]

Przyrzekam.

[Henryk Ziemiański-Wieniawa]

Patriarcha błogosławi kandydata, a protodiakon z diakonem trzykrotnie oprowadzają go wokół ołtarza. Chór śpiewa w tym czasie:

Święci męczennicy, mężnie walczący i ukoronowani, módlcie się do
Pana, aby zmiłował się nad naszymi duszami.
Chwała Tobie, Chryste Boże, Apostołów chwało, radości męczenników,
którzy głosili Trójcę jednoistotną.
Wesel się, Izajaszu, oto Dziewica poczęła i zrodziła Syna Emanuela, Boga i człowieka, a Wschód imię Jego, którego wielbiąc Dziewicę wywyższamy.

Kandydat całuje cztery rogi ołtarza, rękę, kolana i stopy Jego Świątobliwości. Kłania się trzykrotnie przed ołtarzem, mówiąc:

[Piotr Suworow]

Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu..

[Fryderyk Orański]

Kandydat przyklęka i składa na ołtarzu skrzyżowane dłonie oraz między nimi głowę. Patriarcha wstaje, podchodzi do kandydata, kładzie skraj orarionu na jego głowę i trzykroć go błogosławi. Biskup mówi:

[Fryderyk Orański]

Bądźmy uważni!

[Fryderyk Orański]

Patriarcha kładzie ręce na głowę kandydata i donośnym głosem mówi:

[Fryderyk Orański]

Boska łaska, zawsze chorych uzdrawiająca i cierpiących niedostatek uzupełniająca, przez nasze ręce okazuje najpobożniejszego Piotra Suworowa, diakonem, pomódlmy się przeto za niego, aby zstąpiła nań łaska Najświętszego Ducha.

[Fryderyk Orański]

Wszyscy zebrani modlą się w ciszy za kandydata. Następnie Patriarcha podnosi go, nakłada mu orarion i mówi donośnie:

[Fryderyk Orański]

Aξιος!

B: Αξιος, αξιος, αξιος!
C: Αξιος, αξιος, αξιος!