8 sierpnia 2026
godz. 10:00
Po odegraniu hymnu Imperium Rusowskiego Cesarz został powitany przez Prymasa Rusowii oraz Rusowskiej duchownych. Następnie wspólnie skierowali się ku głównemu wejściu świątyni.Внимание! Государственный гимн Руссовской империи.
Uwaga! Hymn Państwowy Imperium Rusowskiego.

Diakoni zapalili od płomienia świece stojące przed ikonostasem. Światło stopniowo rozchodziło się po wnętrzu soboru, podczas gdy tysiące wiernych trzymało w dłoniach własne świece, tworząc niezwykły obraz jedności i wspólnej wiary.Пріидите, поклонимся и припадемъ ко Христу.
Przyjdźcie, pokłońmy się i przypadnijmy do Chrystusa.
Powoli procesja skierowała się ku ikonostasowi.Благословенъ грядый во имя Господне.
Błogosławiony, który idzie w Imię Pańskie.



Lud odpowiedział jednym głosem:Благословено Царство Отца и Сына и Святаго Духа, нынѣ и присно, и во вѣки вѣковъ.
Błogosławione Królestwo Ojca i Syna, i Świętego Ducha, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
Zapłonęły wszystkie świece przed ikonostasem, a chór rozpoczął Wielką Ektenię.Аминь.
Amen.
Lud:Миромъ Господу помолимся.
W pokoju do Pana módlmy się.
Protodiakon kontynuował kolejne wezwania:Господи, помилуй.
Panie, zmiłuj się.
Po raz kolejny rozległo się:О свышнемъ мирѣ и спасеніи душъ нашихъ, Господу помолимся.
O pokój z wysoka i zbawienie naszych dusz, do Pana módlmy się.
О мирѣ всего міра, благостояніи святыхъ Божіихъ Церквей и соединеніи всѣхъ, Господу помолимся.
O pokój całego świata, trwałość świętych Kościołów Bożych i jedność wszystkich wiernych, do Pana módlmy się.
Następnie odczytano wezwania przygotowane specjalnie na III Rocznicę Chrztu Rusowii.Господи, помилуй.
Lud odpowiedział:О благословенніи Имперіи Русовскія, ея народа, властей, воинства и всѣхъ живущихъ въ ней, Господу помолимся.
O błogosławieństwo dla Imperium Rusowskiego, jego narodu, władz, sił zbrojnych i wszystkich jego mieszkańców, do Pana módlmy się.
Protodiakon kontynuował:Господи, помилуй.
Po każdym wezwaniu chór śpiewał:О Благочестивѣйшемъ Государѣ нашемъ Томасѣ, Императорѣ Русовскомъ, да сохранитъ его Господь въ здравіи, мирѣ и долгоденствіи, Господу помолимся.
Za naszego Pobożnego Cesarza Tomasza, aby Pan zachował go w zdrowiu, pokoju i długim życiu, do Pana módlmy się.
Ещё молимся о Патріарсѣ нашемъ, Святѣйшемъ Алберте, и о Высокопреосвященнѣйшемъ Архіепископѣ нашемъ Петрѣ, и о всемъ священническомъ и діаконскомъ чинѣ, о всѣхъ служителѣхъ Церкви, да подастъ имъ Господь здравіе, долгоденствіе, миръ, премудрость и силу, право правити слово истины, и да сохранитъ ихъ въ единствѣ, вѣрѣ и любви.
Jeszcze módlmy się za Patriarchę naszego, Jego Świątobliwość Alberta, oraz za Najczcigodniejszego Arcybiskupa naszego Piotra, a także za całe duchowieństwo kapłańskie i diakońskie oraz wszystkich sług Kościoła, aby Pan darował im zdrowie, długie życie, pokój, mądrość i siłę do prawego głoszenia słowa prawdy oraz zachował ich w jedności, wierze i miłości.
Po zakończeniu Wielkiej Ektenii chór rozpoczął pierwszy antyfon.Господи, помилуй.
Po pierwszym antyfonie wierni pozostawali w skupieniu, wsłuchując się w śpiew chóru Soboru Chrystusa Zbawiciela, którego głosy wypełniały monumentalne wnętrze świątyni.Благослови, душе моя, Господа, и вся внутренняя моя имя святое Его.
Błogosław, duszo moja, Pana, i całe moje wnętrze Jego święte Imię.
Po zakończeniu antyfonów chór uroczyście wykonał hymn:Хвали, душе моя, Господа. Восхвалю Господа въ животѣ моемъ, пою Богу моему, дондеже есмь.
Chwal, duszo moja, Pana. Będę wysławiał Pana przez całe moje życie, będę śpiewał Bogu mojemu, póki istnieję.
Cały Sobór pogrążył się w modlitwie. Zapach kadzidła unosił się ku ogromnej kopule świątyni, na której przedstawiony był Chrystus Pantokrator, spoglądający na tysiące zgromadzonych wiernych.Единородный Сыне и Слове Божій, безсмертенъ сый...
Jednorodzony Synu i Słowo Boże, nieśmiertelny będąc...



Następnie Ewangeliarz został złożony na Świętym Ołtarzu.Премудрость! Прости!
Mądrość! Stańmy godnie!
Po zakończeniu troparionu rozbrzmiał kontakion.Спаси, Господи, люди Твоя и благослови достояніе Твое, побѣды благовѣрнымъ даруя и Твое сохраняя Крестомъ Твоимъ жительство.
Zbaw, Panie, lud Twój i pobłogosław swoje dziedzictwo. Obdarz wiernych zwycięstwem i zachowaj swój lud mocą Twego Krzyża.
Protodiakon zwrócił się ku wiernym.Днесь благодать Святаго Духа насъ собра, и вси вземше крестъ свой, Христу послѣдуемъ.
Dziś łaska Ducha Świętego zgromadziła nas razem i wszyscy, biorąc swój krzyż, idziemy za Chrystusem.
Lud odpowiedział:Господу помолимся.
Do Pana módlmy się.
Po chwili cały soborowy chór rozpoczął jeden z najstarszych hymnów chrześcijaństwa.Господи, помилуй.
Panie, zmiłuj się.
Na zakończenie Prymas pobłogosławił lud znakiem krzyża.Святый Боже, Святый Крепкій, Святый Безсмертный, помилуй насъ.
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami.
(trzykrotnie)
Lektor podszedł do pulpitu i odczytał pierwsze czytanie, wybrane specjalnie na obchody III Rocznicy Chrztu Rusowii.Вонмемъ!
Bądźmy uważni!
Po zakończeniu czytania chór odpowiedział:Посланіе святаго апостола Павла ко Галатомъ (3, 23–29).
Czytanie z Listu świętego Apostoła Pawła do Galatów (3, 23–29).
Елицы во Христа крестистеся, во Христа облекостеся. Нѣсть Іудей, ни Еллинъ; нѣсть рабъ, ни свободь; нѣсть мужескій полъ, ни женскій: вси бо вы едино есте о Христѣ Іисусѣ.
Wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa. Nie ma już Żyda ani Greka, niewolnika ani człowieka wolnego, mężczyzny ani kobiety — wszyscy bowiem jesteście jedno w Chrystusie Jezusie.
Cały chór Soboru Chrystusa Zbawiciela wykonał Psalm 117.Аллилуїа, Аллилуїа, Аллилуїа.
Alleluja, Alleluja, Alleluja.
Protodiakon okadził Święty Ołtarz, ikonostas i zgromadzonych wiernych, po czym zwrócił się do Prymasa.Исповѣдайтеся Господеви, яко благъ, яко въ вѣкъ милость Его.
Wysławiajcie Pana, bo jest dobry, bo Jego miłosierdzie trwa na wieki.
Сей день, егоже сотвори Господь; возрадуемся и возвеселимся въ онь.
Oto dzień, który uczynił Pan – radujmy się i weselmy w nim.
Po błogosławieństwie diakon wyszedł z Ewangeliarzem na środek świątyni.Благослови, Владыко, благовѣстителя святаго апостола и евангелиста Матфея.
Pobłogosław, Władyko, zwiastuna Świętej Ewangelii według świętego Mateusza.
Lud odpowiedział:Премудрость! Прости! Услышимъ святаго Евангелія.
Mądrość! Powstańmy! Wysłuchajmy Świętej Ewangelii.
Diakon odczytał Ewangelię według świętego Mateusza (28, 16–20):Слава Тебѣ, Господи, слава Тебѣ.
Chwała Tobie, Panie, chwała Tobie.
Po odczytaniu Ewangelii w całym Soborze zapanowała głęboka cisza. Tysiące wiernych trwały na modlitwie, wsłuchując się w słowa Chrystusa, które trzy lata wcześniej stały się duchowym fundamentem chrześcijańskiej Rusowii.Шедше убо научите вся языки, крестяще ихъ во имя Отца и Сына и Святаго Духа...
Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego...




Po zakończeniu homilii w Soborze zapanowała głęboka cisza. Po chwili chór intonował spokojne:Wasza Cesarska Mość,
Przedstawiciele władz państwowych,
Drodzy Bracia w kapłaństwie,
Dostojni Goście Zagraniczni,
Umiłowani Bracia i Siostry w Chrystusie.
Gromadzimy się dzisiaj w tym świętym miejscu, aby po raz trzeci przeżyć dzień, który na zawsze zapisał się w dziejach naszej Ojczyzny. Dzień Chrztu Rusowii.
Trzy lata temu, 8 sierpnia 2023 roku, książę Włodzimierz I Iwanowicz, przyjął v-prawosławie i tego samego dnia został koronowany na pierwszego cara Rusowii. Wraz z tym wydarzeniem rozpoczął się nowy rozdział naszej historii.
Nie był to jednak wyłącznie dzień, w którym człowiek przyjął wiarę. Nie był to również wyłącznie dzień koronacji monarchy. Był to dzień, w którym narodziła się wspólnota, która miała połączyć trzy ziemie - Krupię, Chardońszczyznę i Smargonię - i uczynić z nich jeden organizm państwowy, Rusowię.
Dlatego dzisiejszego święta nie możemy zamknąć jedynie w murach tej świątyni. Chrzest Rusowii jest bowiem świętem naszej wiary, ale jest również świętem naszej państwowości, naszej wspólnoty i naszej pamięci.
Trzy lata to w dziejach państwa zaledwie chwila. A jednak w ciągu tych trzech lat powstało coś, czego nie mierzy się wyłącznie czasem. Powstała wspólnota ludzi, którzy zaczęli nazywać tę ziemię swoją Ojczyzną. Powstała pamięć wspólnych wydarzeń, wspólnych radości i wspólnych trosk.
Dzisiaj wspominamy tych, którzy budowali Rusowię od pierwszych dni. Wspominamy tych, którzy swoją pracą, słowem i obecnością dokładali cegłę do jej fundamentów. Wspominamy także tych, których już pośród nas nie ma, a których wysiłek stał się częścią historii naszej Ojczyzny.
Nie wolno nam jednak patrzeć na historię jedynie wstecz.
Chrześcijaństwo przypomina nam, że otrzymane dziedzictwo jest jednocześnie zobowiązaniem. Jeżeli trzy lata temu przyjęliśmy chrzest, to nie po to, aby jedynie wspominać tę datę. Jeżeli powstało państwo, to nie po to, aby było jedynie nazwą na mapie.
Państwo tworzą ludzie. Ojczyznę tworzy pamięć, odpowiedzialność i wzajemna troska. A wspólnotę chrześcijańską tworzy przede wszystkim miłość.
Dlatego pytajmy dzisiaj samych siebie - jakiej Rusowii chcemy za rok, za pięć i za dziesięć lat?
Czy będzie to państwo, które pamięta o swoich korzeniach? Czy będzie wspólnotą, w której człowiek nie pozostaje sam? Czy będziemy potrafili patrzeć ponad dawnymi podziałami i dostrzec to, co nas łączy?
Trzy ziemie - Krupia, Chardońszczyzna i Smargonia - miały swoje własne historie, własne doświadczenia i własną pamięć. Dzisiaj są częścią jednej Rusowii. I właśnie w tym możemy odnaleźć piękną lekcję dla nas wszystkich. Jedność nie oznacza wymazania różnic. Jedność oznacza odnalezienie tego, co większe od naszych różnic.
Chrystus modlił się za swoich uczniów słowami:
"Aby wszyscy byli jedno”.
Są to słowa, które uczyniłem również swoim biskupim zawołaniem. I dzisiaj chciałbym, aby stały się one także modlitwą za Rusowię.
Abyśmy byli jedno - jako obywatele.
Abyśmy byli jedno - jako wspólnota.
Abyśmy byli jedno - pomimo różnic naszych ziem, tradycji i doświadczeń.
Abyśmy potrafili budować państwo nie na wzajemnej nieufności, lecz na odpowiedzialności za siebie nawzajem.
Umiłowani!
Wspominając dzisiaj Włodzimierza I Iwanowicza, nie czynimy z niego świętego. Pamiętamy go jako człowieka, który stał u początku tej drogi - jako pierwszego cara Rusowii, który przyjął v-prawosławie i wraz z koronacją stał się symbolem narodzin nowej wspólnoty.
Ale historia nie kończy się na pierwszym carze. Historia trwa w nas.
To my dzisiaj jesteśmy odpowiedzialni za to, co pozostawimy tym, którzy przyjdą po nas.
Dlatego w III Rocznicę Chrztu Rusowii módlmy się nie tylko za przeszłość. Módlmy się za przyszłość.
Módlmy się za naszą Ojczyznę.
Za jej mieszkańców.
Za tych, którzy sprawują w niej władzę.
Za Jego Cesarską Mość i za wszystkich, którym powierzono odpowiedzialność za dobro Imperium.
Módlmy się za Kościół Rotryjski w Rusowii, za duchowieństwo i za wszystkich wiernych.
I prośmy Boga, aby pozwolił nam przez kolejne lata budować Rusowię mądrze, cierpliwie i z miłością.
Niech pamięć o 8 sierpnia 2023 roku nie będzie jedynie wspomnieniem dnia, który minął. Niech będzie fundamentem, na którym będziemy budować przyszłość.
Trzy lata temu rozpoczęła się nasza wspólna droga.
Dzisiaj idziemy nią dalej.
Z wiarą w sercu.
Z pamięcią o tych, którzy byli przed nami.
Z odpowiedzialnością za tych, którzy przyjdą po nas.
I z nadzieją, że niezależnie od tego, co przyniosą kolejne lata, będziemy potrafili powtarzać słowa Chrystusa:
„Aby wszyscy byli jedno”.
Niech Bóg błogosławi Rusowię.
Niech błogosławi jej mieszkańców.
Niech strzeże naszej Ojczyzny i prowadzi ją ku przyszłości.
Слава Богу за всё!
Chwała Bogu za wszystko!
Prymas powrócił do Świętego Ołtarza. Rozpoczynała się Liturgia Eucharystyczna - najświętsza część Boskiej Liturgii, podczas której wierni mieli uczestniczyć w Ofierze Chrystusa i przyjąć Święte Dary. W centrum świątyni unosił się zapach kadzidła, a złote wnętrze Soboru Chrystusa Zbawiciela rozświetlały tysiące płomieni świec. W ciszy oczekiwano na Wielkie Wejście, podczas którego dary chleba i wina zostaną uroczyście przeniesione na Święty Ołtarz.Господи, помилуй. (trzykrotnie)
Panie, zmiłuj się.


Diakoni okadzili Święty Ołtarz, ikonostas, duchowieństwo oraz zgromadzonych wiernych. Obłoki kadzidła powoli unosiły się ku monumentalnej kopule Soboru, gdzie wizerunek Chrystusa Pantokratora zdawał się obejmować spojrzeniem cały zgromadzony lud.Иже Херувимы тайно образующе, и Животворящей Троицѣ трисвятую пѣснь припѣвающе, всякое нынѣ житейское отложимъ попеченіе.
My, którzy mistycznie przedstawiamy Cherubinów i Trójcy Życiodajnej śpiewamy pieśń trzykroć świętą, odłóżmy teraz wszelką troskę doczesnego życia.
Następnie dodał:Великого Господина и Отца нашего Альберта, Святѣйшаго Патріарха Ротрійскаго, да помянет Господь Бог во Царствіи Своемъ всегда, нынѣ и присно, и во вѣки вѣковъ.
Niech Pan Bóg wspomina w swoim Królestwie naszego Ojca i Patriarchę Rotrii Alberta, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
Na zakończenie wspomniał cały naród:Благочестивѣйшаго Государя нашего Томаса, Императора Руссовскаго, да помянет Господь Бог во Царствіи Своемъ всегда, нынѣ и присно, и во вѣки вѣковъ.
Niech Pan Bóg wspomina naszego pobożnego Cesarza Tomasza w swoim Królestwie, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
Lud odpowiedział:Богохранимую Имперію Руссовскую и весь народ ея да помянет Господь Бог во Царствіи Своемъ.
Niech Pan Bóg wspomina Imperium Rusowskie i cały jego naród w swoim Królestwie.
Procesja dotarła do Świętego Ołtarza, gdzie Dary zostały uroczyście złożone na antimensionie.Аминь.
Amen.
Cały Sobór odśpiewał Symbol Wiary.Двери! Двери! Премудростію вонмемъ!
Drzwi! Drzwi! W mądrości bądźmy uważni!
Potężny śpiew tysięcy wiernych odbijał się od marmurowych ścian i złoconych kopuł, tworząc niezwykłą atmosferę jedności.Вѣрую во единаго Бога Отца Вседержителя...
Wierzę w jednego Boga, Ojca Wszechmogącego...
Lud odpowiedział:Станемъ добрѣ, станемъ со страхомъ, вонмемъ, святое возношеніе въ мирѣ приносити.
Stańmy godnie, stańmy z bojaźnią, bądźmy uważni, aby w pokoju złożyć Świętą Ofiarę.
Po prefacji cały Sobór donośnie zaśpiewał:Милость мира, жертву хваленія.
Miłosierdzie pokoju, ofiarę uwielbienia.
Zapadła cisza. Prymas wypowiedział słowa ustanowienia Eucharystii, a po epiklezie uklękli wszyscy obecni. Dzwony ołtarzowe zabrzmiały trzykrotnie, oznajmiając tajemnicę przemienienia Świętych Darów.Святъ, Святъ, Святъ Господь Саваофъ; исполнь небо и земля славы Твоея.
Święty, Święty, Święty Pan Zastępów. Pełne są niebo i ziemia chwały Twojej.


Cały Sobór jednym głosem odśpiewał Modlitwę Pańską.И сподоби насъ, Владыко, со дерзновеніемъ, неосужденно смѣти призывати Тебе, Небеснаго Бога Отца, и глаголати:
I uczyń nas godnymi, Władco, abyśmy z odwagą i bez potępienia ośmielili się wzywać Ciebie, Boga Ojca w niebie, i mówić:
Po zakończeniu modlitwy Prymas uniósł Święty Chleb.Отче нашъ, Иже еси на небесѣхъ!
Ojcze nasz, któryś jest w niebie...
Lud odpowiedział:Святая святымъ!
Święte Świętym!
Po przyjęciu Komunii przez duchowieństwo otwarto Królewskie Wrota ikonostasu. Diakoni zaprosili wiernych do przystąpienia do Świętych Darów.Единъ Святъ, Единъ Господь, Іисусъ Христосъ, во славу Бога Отца. Аминь.
Jeden tylko jest Święty, jeden jest Pan, Jezus Chrystus, na chwałę Boga Ojca. Amen.
Lud odpowiedział uroczystym:Спаси, Боже, люди Твоя и благослови достояніе Твое.
Zbaw, Boże, lud Twój i pobłogosław swoje dziedzictwo.
Po zakończeniu modlitw po Komunii chór Soboru Chrystusa Zbawiciela rozpoczął uroczyste Te Deum.Аминь.
Amen.
W czasie śpiewu przed ikoną Chrztu Rusowii zapłonęły trzy wielkie świece - symbol trzech lat, które upłynęły od chwili, gdy chrześcijaństwo stało się duchowym fundamentem Imperium.Тебе Бога хвалимъ, Тебе Господа исповѣдуемъ.
Ciebie, Boże, wysławiamy, Ciebie, Panie, wyznajemy.
Prymas zwrócił się ku Cesarzowi, duchowieństwu i wiernym.Господи Боже нашъ, благодаримъ Тя за милости, яже излилъ еси на землю Русовскую. Благослови Имперію нашу, сохрани народъ ея въ единствѣ, мирѣ и любви, да всегда ходимъ путемъ заповѣдей Твоихъ.
Panie, Boże nasz, dziękujemy Ci za łaski, które wylałeś na ziemię Rusowską. Błogosław naszemu Imperium, zachowaj jego naród w jedności, pokoju i miłości, abyśmy zawsze kroczyli drogą Twoich przykazań.
Lud odpowiedział:Миръ всѣмъ.
Pokój wszystkim.
Następnie hierarcha wygłosił końcowe słowo:И духови твоему.
I duchowi twemu.
Po tych słowach Prymas uniósł krzyż i pobłogosławił zgromadzonych.Umiłowani Bracia i Siostry!
Dziś nasze serca przepełnia wdzięczność. Trzy lata temu Rusowia przyjęła Chrzest i rozpoczęła nowy rozdział swoich dziejów. Niech pamięć o tym wydarzeniu nigdy nie będzie jedynie wspomnieniem historycznym, ale nieustannym wezwaniem do życia Ewangelią.
Dziękuję Jego Cesarskiej Mości Tomaszowi Mikołajewiczowi za obecność i świadectwo troski o duchowe dziedzictwo Imperium. Dziękuję wszystkim duchownym, wiernym oraz gościom, którzy wspólnie z nami dziękowali dziś Bogu.
Niech Chrystus błogosławi Rusowii. Niech umacnia naszą jedność, prowadzi nasze rodziny, otacza opieką Cesarza Tomasza I i wszystkich mieszkańców Imperium.
Niech następne lata będą czasem wzrastania w wierze, nadziei i miłości.

Lud odpowiedział:Благословеніе Господне на васъ, того благодатію и человѣколюбіемъ, всегда, нынѣ и присно, и во вѣки вѣковъ.
Błogosławieństwo Pańskie niech spocznie na Was przez Jego łaskę i miłość do człowieka, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
W chwili, gdy Królewskie Wrota ikonostasu zostały zamknięte, chór rozpoczął śpiew:Аминь.
Amen.
Dzwony Soboru Chrystusa Zbawiciela rozbrzmiały z całą mocą, a procesja uformowała się do wyjścia. Na jej czele niesiono Krzyż i Ewangeliarz, za nimi podążali duchowni, Prymas Rusowii oraz Jego Cesarska Mość Tomasz I Mikołajewicz.Многая літа! Многая літа! Многая, многая літа!
Na mnogie lata! Na długie, długie lata!


