Imperium Rusowskie

W Imię Boga Wszechmogącego! Dla dobra i chwały Imperium Rusowskiego, dla umocnienia jedności Narodu Rusowskiego, zachowania suwerenności Państwa, poszanowania tradycji, sprawiedliwości oraz porządku publicznego, My, Tomasz I Mikołajewicz von Lisendorff, z Bożej Łaski Cesarz i Samodzierżca Rusowii, ustanawiamy niniejszą Ustawę Zasadniczą Imperium Rusowskiego jako najwyższe prawo Państwa. Niech służy ona obecnym i przyszłym pokoleniom, zapewnia trwałość Korony Cesarskiej, pomyślność Ojczyzny oraz dobro wszystkich obywateli Imperium. Tak nam dopomóż Bóg. Artykuł 1. 1. Imperium Rusowskie jest suwerennym, jednolitym i niepodzielnym Państwem. 2. Ustrojem Imperium Rusowskiego jest Samodzierżawie Cesarskie. Artykuł 2. Cesarz jest najwyższym strażnikiem Ustawy Zasadniczej, suwerenności i jedności Imperium. Artykuł 3. Władzę państwową w Imperium Rusowskim sprawują: 1. Cesarz; 2. Duma Państwowa; 3. Rząd Imperium Rusowskiego; 4. Sąd Najwyższy. Artykuł 4. 1. Stolicą Imperium Rusowskiego jest Roskwa. 2. Symbolami państwowymi Imperium Rusowskiego są: a) Godło Cesarskie; b) Flaga Państwowa; c) Hymn Państwowy; d) Pieczęć Cesarska. 3. Wzory symboli państwowych oraz zasady ich używania określają odrębne przepisy. Artykuł 5. 1. Obywatelstwo Imperium Rusowskiego nabywa się i traci na zasadach określonych w ustawie. 2. Obywatelstwo stanowi więź prawną między obywatelem a Imperium. Artykuł 6. Wszyscy obywatele Imperium Rusowskiego są równi wobec prawa. Artykuł 7. Każdemu obywatelowi zapewnia się ochronę: a) życia; b) wolności; c) czci; d) własności. Artykuł 8. Każdy obywatel ma prawo: a) do sprawiedliwego procesu; b) do wolności słowa; c) do wolności sumienia i wyznania; d) do uczestnictwa w życiu publicznym na zasadach określonych w prawie; e) kierować do Cesarza oraz organów Państwa petycje, wnioski i skargi. Artykuł 9. Każdy obywatel jest obowiązany: a) przestrzegać prawa; b) dochowywać wierności Cesarzowi i Imperium; c) bronić Ojczyzny; d) szanować symbole państwowe. Artykuł 10. Religią chronioną przez Państwo jest rotriokatolicyzm w obrządku welijskim, przy jednoczesnym zagwarantowaniu wolności sumienia i wyznania wszystkim obywatelom. Artykuł 11. 1. Cesarz jest Głową Państwa, symbolem jedności Imperium oraz najwyższym przedstawicielem Korony Cesarskiej. 2. Władza Cesarska jest najwyższa, dziedziczna i niepodzielna. 3. Osoba Cesarza jest święta i nietykalna. Artykuł 12. Cesarz Rusowii: a) wydaje Ukazy Cesarskie i Rozporządzenia Cesarskie; b) sankcjonuje ustawy; c) powołuje i odwołuje najwyższych urzędników państwowych; d) mianuje i odwołuje ministrów; e) mianuje i odwołuje sędziów; f) nadaje tytuły, tytuły honorowe, ordery, odznaczenia oraz godności państwowe na zasadach określonych w prawie; g) nadaje i odbiera lenna; h) jest Najwyższym Zwierzchnikiem Cesarskich Sił Zbrojnych; i) kieruje polityką zagraniczną Imperium; j) zawiera i ratyfikuje umowy międzynarodowe; k) posiada prawo łaski; l) może rozwiązać Dumę Państwową; m) zarządza wybory do Dumy Państwowej; n) wykonuje inne kompetencje określone w Ustawie Zasadniczej i ustawach. Artykuł 13. 1. Cesarz posiada wyłączne prawo inicjatywy zmiany Ustawy Zasadniczej. 2. Zasady sukcesji Tronu Cesarskiego określa Cesarz. Artykuł 14. 1. Organizację i zasady funkcjonowania Rodu Panującego określa Ukaz Cesarski. 2. Cesarz określa zasady członkostwa w Rodzie Panującym oraz może powoływać i odwoływać członków Rodu Panującego. Artykuł 15. 1. Duma Państwowa jest organem przedstawicielskim Narodu Rusowskiego oraz najwyższym organem władzy ustawodawczej. 2. Duma Państwowa wykonuje swoje kompetencje na zasadach określonych w Ustawie Zasadniczej i ustawach. Artykuł 16. 1. Duma Państwowa składa się z: a) deputowanych wybieranych w wyborach powszechnych; b) członków dożywotnich powoływanych przez Cesarza spośród Kniaziów, Wielkich Kniaziów i Kniaziów Cesarskich. 2. Cesarz może powołać do Dumy Państwowej nie więcej niż pięciu członków dożywotnich. 3. Posiadanie tytułu Kniazia, Wielkiego Kniazia lub Kniazia Cesarskiego nie powoduje automatycznego uzyskania mandatu członka dożywotniego. 4. Członek dożywotni może zostać odwołany przez Cesarza w drodze Rozporządzenia Cesarskiego. Odwołanie z Dumy Państwowej nie oznacza odebrania tytułu. 5. Członek dożywotni może zrzec się mandatu. Artykuł 17. 1. Kadencja deputowanych wybieranych w wyborach powszechnych trwa cztery miesiące. 2. Pierwsze posiedzenie nowo wybranej Dumy Państwowej zwołuje się w terminie od trzech do pięciu dni od dnia ogłoszenia oficjalnych wyników wyborów. 3. Szczegółowe zasady wyborów do Dumy Państwowej określa Ukaz Cesarski zgodnie z Ustawą Zasadniczą. Artykuł 18. 1. Czynne prawo wyborcze przysługuje obywatelowi posiadającemu obywatelstwo Imperium Rusowskiego nieprzerwanie przez co najmniej jeden miesiąc przed dniem rozpoczęcia głosowania. 2. Bierne prawo wyborcze przysługuje obywatelowi posiadającemu obywatelstwo Imperium Rusowskiego nieprzerwanie przez co najmniej dwa miesiące przed dniem rozpoczęcia głosowania. Artykuł 19. Do kompetencji Dumy Państwowej należy w szczególności: a) uchwalanie ustaw; b) zgłaszanie projektów ustaw; c) podejmowanie uchwał; d) kontrolowanie działalności administracji państwowej w zakresie określonym prawem; e) wyrażanie zgody w drodze uchwały na zawarcie przez Imperium Rusowskie umów ustanawiających sojusze i inne trwałe zobowiązania międzynarodowe, w przypadkach określonych w Ustawie Zasadniczej; f) wykonywanie innych zadań określonych w prawie. Artykuł 20. 1. Duma Państwowa wybiera spośród swoich członków Przewodniczącego Dumy Państwowej. 2. Przewodniczący kieruje pracami Dumy i reprezentuje ją na zewnątrz. 3. Pierwsze posiedzenie nowo wybranej Dumy otwiera Cesarz albo osoba przez niego wyznaczona. Artykuł 21. 1. Ustawy uchwalone przez Dumę Państwową przedstawia się Cesarzowi do zatwierdzenia. 2. Cesarz może ustawę zatwierdzić, skierować do Sądu Najwyższego w celu zbadania jej zgodności z Ustawą Zasadniczą albo odmówić jej zatwierdzenia. 3. W przypadku skierowania ustawy do Sądu Najwyższego, Cesarz podejmuje decyzję o jej zatwierdzeniu albo odmowie zatwierdzenia po wydaniu przez Sąd Najwyższy orzeczenia w sprawie jej zgodności z Ustawą Zasadniczą. 4. W przypadku stwierdzenia przez Sąd Najwyższy niezgodności ustawy z Ustawą Zasadniczą w całości albo w części, Cesarz odmawia jej zatwierdzenia albo przekazuje ją Dumie Państwowej do dalszych prac. 5. Odmowa zatwierdzenia ustawy przez Cesarza jest ostateczna. Artykuł 22. 1. Cesarz może rozwiązać Dumę Państwową przed upływem kadencji. 2. Rozwiązanie Dumy Państwowej kończy mandaty deputowanych wybieranych w wyborach powszechnych. 3. Rozwiązanie Dumy Państwowej nie kończy mandatów członków dożywotnich. 4. W przypadku rozwiązania Dumy Cesarz zarządza wybory przedterminowe, które przeprowadza się w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia rozwiązania Dumy. Artykuł 23. 1. Rząd Imperium Rusowskiego jest najwyższym organem administracji rządowej i działa pod zwierzchnictwem Cesarza. 2. Rząd wykonuje ustawy, Ukazy Cesarskie i Rozporządzenia Cesarskie oraz prowadzi bieżącą administrację Państwa. Artykuł 24. 1. Na czele Rządu stoi Cesarz Rusowii. 2. Cesarz kieruje pracami Rządu bezpośrednio albo za pośrednictwem ministrów i innych wyznaczonych przez siebie urzędników. 3. Cesarz określa kierunki polityki Rządu oraz sprawuje nadzór nad jego działalnością. Artykuł 25. 1. W skład Rządu wchodzą: a) ministrowie; b) kierownicy urzędów centralnych; c) inne osoby powołane przez Cesarza. 2. Strukturę Rządu oraz zakres działania poszczególnych ministerstw i urzędów określa Cesarz. Artykuł 26. 1. Ministrów oraz kierowników urzędów centralnych powołuje i odwołuje Cesarz. 2. Cesarz może powierzyć ministrom i innym urzędnikom wykonywanie określonych zadań oraz reprezentowanie go w zakresie przez siebie określonym. 3. Szczegółowe zasady organizacji i działania Rządu określają Ukazy Cesarskie i Rozporządzenia Cesarskie. Artykuł 27. Do zadań Rządu należy w szczególności: a) wykonywanie ustaw i aktów wydawanych przez Cesarza; b) prowadzenie administracji państwowej; c) realizowanie polityki wewnętrznej, zagranicznej i gospodarczej Imperium; d) przygotowywanie projektów ustaw i innych aktów prawnych; e) zarządzanie majątkiem Państwa; f) zapewnienie wykonywania zadań Państwa w zakresie określonym przepisami prawa. Artykuł 28. 1. Rząd odpowiada za swoją działalność przed Cesarzem. 2. Cesarz może w każdym czasie odwołać Rząd, ministra lub innego członka Rządu. 3. Odwołanie Rządu lub ministra nie wymaga uzasadnienia. Artykuł 29. 1. Wymiar sprawiedliwości w Imperium Rusowskim sprawują niezawisłe sądy. 2. Sądy działają na podstawie Ustawy Zasadniczej oraz innych obowiązujących przepisów prawa. 3. Organizację sądów oraz postępowanie przed nimi określają ustawy. Artykuł 30. 1. Najwyższym organem władzy sądowniczej Imperium Rusowskiego jest Sąd Najwyższy. 2. Sąd Najwyższy sprawuje nadzór nad działalnością orzeczniczą sądów w zakresie określonym w ustawie. 3. Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawy określone w Ustawie Zasadniczej i ustawach. Artykuł 31. 1. Sędziów mianuje i odwołuje Cesarz. 2. Szczegółowe zasady powoływania, odwoływania oraz sprawowania urzędu przez sędziów określa ustawa. Artykuł 32. 1. Sąd Najwyższy bada zgodność ustaw, Ukazów Cesarskich, Rozporządzeń Cesarskich oraz innych aktów prawnych z Ustawą Zasadniczą. 2. W przypadku stwierdzenia niezgodności aktu prawnego z Ustawą Zasadniczą Sąd Najwyższy może stwierdzić jego nieważność w całości lub w części, na zasadach określonych w ustawie. 3. Orzeczenia Sądu Najwyższego są ostateczne. Artykuł 33. 1. Kompetencje Sądu Najwyższego określone w niniejszym Rozdziale nie mogą być wykonywane w sposób ograniczający prerogatywy Cesarza wyraźnie przyznane mu przez Ustawę Zasadniczą. 2. Sąd Najwyższy nie może uznać za nieważne wykonywania przez Cesarza kompetencji przyznanej mu bezpośrednio przez Ustawę Zasadniczą, jeżeli działanie Cesarza mieści się w granicach tej kompetencji. Artykuł 34. 1. Cesarz posiada prawo łaski. 2. Prawo łaski obejmuje w szczególności darowanie lub złagodzenie kary oraz inne formy określone w ustawie. 3. Wykonanie prawa łaski nie podlega kontroli sądowej. Artykuł 35. 1. Cesarskie Siły Zbrojne stoją na straży suwerenności, niepodległości, bezpieczeństwa oraz integralności terytorialnej Imperium Rusowskiego. 2. Cesarskie Siły Zbrojne służą Państwu, Koronie Cesarskiej oraz Narodowi Rusowskiemu. 3. Organizację, zasady funkcjonowania oraz zasady służby w Cesarskich Siłach Zbrojnych określają ustawy i Ukazy Cesarskie. Artykuł 36. 1. Najwyższym Zwierzchnikiem Cesarskich Sił Zbrojnych jest Cesarz Rusowii. 2. Cesarz sprawuje najwyższe dowództwo nad Cesarskimi Siłami Zbrojnymi. 3. Cesarz mianuje i odwołuje dowódców wojskowych oraz nadaje stopnie wojskowe na zasadach określonych w prawie. 4. Cesarz decyduje o organizacji, strukturze i zasadniczym kierunku rozwoju Cesarskich Sił Zbrojnych oraz może powoływać i rozwiązywać jednostki wojskowe. Artykuł 37. 1. Obowiązek służby wojskowej może zostać ustanowiony na zasadach określonych w ustawie. 2. Zasady odbywania służby wojskowej oraz prawa i obowiązki żołnierzy określają ustawy i Ukazy Cesarskie. Artykuł 38. 1. Cesarz decyduje o użyciu Cesarskich Sił Zbrojnych zgodnie z Ustawą Zasadniczą i przepisami prawa. 2. W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa lub suwerenności Imperium Cesarz może podjąć niezbędne działania w celu ochrony Państwa. Artykuł 39. 1. Imperium Rusowskie dzieli się na jednostki podziału terytorialnego ustanowione w celu sprawnego wykonywania administracji państwowej. 2. Rodzaje, granice oraz organizację jednostek podziału terytorialnego określają Ukazy Cesarskie. 3. Utworzenie, połączenie, podział lub zniesienie jednostki podziału terytorialnego następuje w drodze Ukazu Cesarskiego. Artykuł 40. 1. Administrację państwową na terytorium Imperium wykonują organy ustanowione przez Cesarza oraz inne organy określone w przepisach prawa. 2. Na czele jednostek administracyjnych mogą stać gubernatorzy, namiestnicy, zarządcy lub inni urzędnicy powoływani przez Cesarza. 3. Gubernatorów oraz innych przedstawicieli władzy cesarskiej powołuje i odwołuje Cesarz. 4. Organy administracji terytorialnej wykonują swoje zadania w imieniu Państwa i podlegają zwierzchnictwu Cesarza. 5. Zakres kompetencji oraz szczegółową organizację administracji terytorialnej określają przepisy prawa. Artykuł 41. 1. Cesarz może nadawać lenna na zasadach określonych w prawie. 2. Lenna nie naruszają suwerenności, jednolitości ani niepodzielności Imperium Rusowskiego. 3. Charakter, zakres praw i obowiązków związanych z lennem określają właściwe przepisy prawa. Artykuł 42. 1. Gospodarka finansowa Imperium Rusowskiego prowadzona jest na zasadach określonych w prawie oraz z uwzględnieniem zasad funkcjonowania systemów finansowych wykorzystywanych przez Państwo. 2. Środki finansowe oraz majątek pozostające we władaniu Imperium Rusowskiego stanowią własność Państwa. Artykuł 43. 1. Cesarz sprawuje najwyższy zarząd nad finansami i majątkiem Państwa. 2. Cesarz może powierzyć wykonywanie czynności związanych z zarządzaniem finansami Państwa Rządowi lub innym organom państwowym. 3. Szczegółowe zasady gospodarowania środkami finansowymi i majątkiem Państwa określają ustawy i Ukazy Cesarskie. Artykuł 44. 1. Nakładanie podatków, opłat i innych danin publicznych następuje na zasadach określonych w ustawie lub Ukazie Cesarskim. 2. Zasady poboru i wykorzystania dochodów publicznych określają przepisy prawa. Artykuł 45. Waluta oraz zasady prowadzenia rozliczeń finansowych Imperium Rusowskiego mogą być określone w odrębnych przepisach. Artykuł 46. 1. Imperium Rusowskie prowadzi samodzielną politykę zagraniczną. 2. Cesarz reprezentuje Imperium Rusowskie w stosunkach międzynarodowych, kieruje polityką zagraniczną Imperium oraz może powierzyć jej wykonywanie ministrom lub innym upoważnionym osobom. Artykuł 47. Do wyłącznych kompetencji Cesarza należy: a) nawiązywanie i zrywanie stosunków dyplomatycznych; b) uznawanie państw i innych podmiotów prawa międzynarodowego; c) mianowanie i odwoływanie przedstawicieli dyplomatycznych; d) przyjmowanie przedstawicieli dyplomatycznych innych państw; e) zawieranie i ratyfikowanie umów międzynarodowych; f) wypowiadanie wojny oraz zawieranie pokoju, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej Ustawy Zasadniczej. Artykuł 48. 1. Zawarcie przez Imperium Rusowskie umowy ustanawiającej: a) sojusz polityczny; b) sojusz wojskowy lub zobowiązanie do wzajemnej obrony; c) trwałą współpracę lub integrację gospodarczą; d) inne trwałe zobowiązanie międzynarodowe o istotnym znaczeniu dla bezpieczeństwa, suwerenności lub gospodarki Imperium wymaga uprzedniej zgody Dumy Państwowej wyrażonej w drodze uchwały. 2. Cesarz nie może ratyfikować umowy, o której mowa w ust. 1, bez uzyskania zgody Dumy Państwowej. Artykuł 49. Pozostałe umowy międzynarodowe zawiera i ratyfikuje Cesarz bez konieczności uzyskania uprzedniej zgody Dumy Państwowej. Artykuł 50. 1. Cesarz zawiera, ratyfikuje, wypowiada i rozwiązuje umowy międzynarodowe w imieniu Imperium Rusowskiego, na zasadach określonych w Ustawie Zasadniczej i ustawach. 2. Wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy, o której mowa w art. 48 ust. 1, należy do Cesarza. 3. Cesarz może przed dokonaniem czynności, o której mowa w ust. 2, zwrócić się do Dumy Państwowej o wyrażenie stanowiska w drodze uchwały. 4. Uchwała Dumy Państwowej, o której mowa w ust. 3, nie wiąże Cesarza. Artykuł 51. Szczegółowe zasady zawierania, ratyfikowania, wykonywania i wypowiadania umów międzynarodowych określa ustawa. Artykuł 52. Organy Państwa działają na podstawie i w granicach prawa. Artykuł 53. 1. Ratyfikowane przez Cesarza umowy międzynarodowe wiążą Imperium Rusowskie. 2. Umowy międzynarodowe stosuje się z pierwszeństwem przed ustawami w przypadku kolizji ich postanowień z ustawą, z zastrzeżeniem Ustawy Zasadniczej. Artykuł 54. 1. Ukaz Cesarski jest aktem normatywnym wydawanym przez Cesarza w sprawach należących do jego kompetencji. 2. Ukaz Cesarski ma pierwszeństwo przed ustawą w przypadku kolizji przepisów. 3. Ukaz Cesarski może regulować w szczególności: a) organizację i funkcjonowanie organów Państwa; b) sprawy należące do prerogatyw Cesarza; c) organizację administracji państwowej; d) inne sprawy przekazane do jego regulacji przez Ustawę Zasadniczą lub ustawę. 4. Ukaz Cesarski nie może regulować materii zastrzeżonej przez Ustawę Zasadniczą dla ustawy. Artykuł 55. 1. Ustawy są uchwalane przez Dumę Państwową i wymagają zatwierdzenia przez Cesarza. 2. Ustawy regulują w szczególności sprawy wymagające ustanowienia powszechnie obowiązujących praw i obowiązków obywateli. 3. Ustawa nie może naruszać prerogatyw Cesarza określonych w Ustawie Zasadniczej. Artykuł 56. 1. Rozporządzenia Cesarskie wydaje Cesarz w celu wykonania Ustawy Zasadniczej, Ukazów Cesarskich i ustaw. 2. Rozporządzenie Cesarskie może mieć charakter wykonawczy, organizacyjny lub indywidualny, jeżeli przepisy prawa tak stanowią. Artykuł 57. 1. Duma Państwowa podejmuje uchwały w sprawach należących do jej kompetencji, które nie wymagają uchwalenia ustawy. 2. Uchwały mogą w szczególności: a) wyrażać stanowisko Dumy w sprawach publicznych; b) wyrażać zgodę na zawarcie przez Imperium określonych umów międzynarodowych; c) ustanawiać wydarzenia lub inicjatywy o charakterze państwowym; d) regulować sprawy wewnętrzne Dumy. 3. Uchwała nie może pozostawać w sprzeczności z Ustawą Zasadniczą ani innymi aktami wyższego rzędu. 4. Uchwała nie stanowi źródła prawa powszechnie obowiązującego, chyba że Ustawa Zasadnicza wyraźnie stanowi inaczej. Artykuł 58. Hierarchia aktów prawnych Imperium Rusowskiego przedstawia się następująco: a) Ustawa Zasadnicza; b) ratyfikowane umowy międzynarodowe; c) Ukazy Cesarskie; d) ustawy; e) Rozporządzenia Cesarskie; f) inne akty normatywne. Artykuł 59. 1. Wszystkie organy Państwa oraz osoby wykonujące władzę publiczną są obowiązane do przestrzegania Ustawy Zasadniczej. 2. Przepisy aktów prawnych sprzeczne z Ustawą Zasadniczą tracą moc w zakresie tej sprzeczności, na zasadach określonych w prawie. Artykuł 60. 1. Wyłączne prawo inicjatywy w sprawie zmiany niniejszej Ustawy Zasadniczej przysługuje Cesarzowi. 2. Zmiana niniejszej Ustawy Zasadniczej następuje w drodze Ustawy Zasadniczej uchwalonej przez Dumę Państwową i zatwierdzonej przez Cesarza. 3. Zmiana Ustawy Zasadniczej wchodzi w życie z dniem określonym w akcie ją ustanawiającym. Artykuł 61. 1. Dotychczasowe akty prawne zachowują moc do czasu ich uchylenia, zmiany lub zastąpienia, o ile nie są sprzeczne z niniejszą Ustawą Zasadniczą. 2. Organy Państwa utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują swoje kompetencje do czasu ich zniesienia, przekształcenia lub zastąpienia na podstawie nowych przepisów. 3. Dotychczasowe tytuły, godności, odznaczenia i inne prawa nabyte zgodnie z prawem zachowują ważność, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Artykuł 62. 1. Akty wykonawcze wydane na podstawie dotychczasowych przepisów pozostają w mocy w zakresie, w jakim nie są sprzeczne z niniejszą Ustawą Zasadniczą. 2. Akty te mogą zostać uchylone, zmienione lub zastąpione na zasadach określonych w niniejszej Ustawie Zasadniczej. Artykuł 63. Z dniem wejścia w życie niniejszej Ustawy Zasadniczej traci moc dotychczasowa Ustawa Zasadnicza Imperium Rusowskiego z dnia 11 lipca 2026. Artykuł 64. Niniejsza Ustawa Zasadnicza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.