Imperium Rusowskie

Światła rozbłyskują, wychodzę na scenę, uśmiecham się szeroko i macham do publiczności.

— Dobry wieczór, Chradoń!

Ależ cudownie jest Was widzieć! Bardzo się cieszę, że mogę dziś wystąpić właśnie tutaj i spędzić z Wami ten wieczór. Mam nadzieję, że przygotowaliście się na dużo muzyki, emocji, wspólnego śpiewania i przede wszystkim dobrej zabawy!

Na początek chciałabym od razu zaprosić Was do piosenki pełnej energii, uczuć i odrobiny przekory.

„Blázen, kdo se lásky zříká” — bo chyba rzeczywiście trzeba być trochę szalonym, żeby dobrowolnie wyrzekać się miłości!

Nie będę jednak długo opowiadać. Chcę, żeby pierwsze dźwięki same Was porwały.

— Chradoniu, zaczynamy!

„Blázen, kdo se lásky zříká”!


[yt]JKwVdhCVDNg[/yt]

— Kochani, zostajemy jeszcze w tym radosnym nastroju, ale teraz chciałabym zaprosić Was do piosenki z odrobiną marzeń i codziennych poszukiwań.

„Já hledám dům” — czyli „szukam domu”. Każdy z nas chyba kiedyś czegoś szukał: swojego miejsca, szczęścia, spokoju albo po prostu miejsca, w którym można poczuć się naprawdę dobrze.

Ta piosenka ma w sobie dużo lekkości i uśmiechu, dlatego mam nadzieję, że pozwolicie się jej ponieść.

— Chradoniu, śpiewacie ze mną?

„Já hledám dům”!

[yt]-XCjnUqekag[/yt]

Po zakończeniu poprzedniego utworu uśmiecham się do publiczności i spoglądam po widowni.

— A teraz mam dla Was coś, co mam nadzieję przyniesie nam trochę szczęścia!

„Kominík pro štěstí” to piosenka z lekkim, pogodnym charakterem i odrobiną czeskiego uroku. W końcu spotkanie kominiarza od zawsze kojarzy się ze szczęściem, więc może ta melodia będzie naszym małym talizmanem na dzisiejszy wieczór.

Śmieję się lekko.

— A skoro szczęścia nigdy za wiele, to sprawdźmy, czy działa!

Chradoniu, gotowi?

„Kominík pro štěstí”!

[yt]wk2CP5CiR-M[/yt]

— Kochani, a teraz pora na piosenkę, przy której chciałabym, żeby na tej sali zrobiło się jeszcze weselej!

„Malovaný džbánku” ma w sobie ogromną dawkę energii, radości i tego wyjątkowego, lekkiego klimatu, który aż prosi się o wspólną zabawę.

Jeśli znacie tę melodię, nie siedźcie cicho — śpiewajcie, klaszczcie i bawcie się razem ze mną!

Uśmiecham się szeroko do publiczności.

— Chradoniu, pokażcie mi, że macie dziś dobry humor!

„Malovaný džbánku”!

— A teraz przenieśmy się w trochę bardziej figlarny i swobodny klimat.

„Za pět minut pět” ma w sobie coś lekkiego i przewrotnego — taką energię, która sprawia, że od razu chce się wsłuchać w rytm i dać ponieść melodii.

Nie będę tym razem długo opowiadać. Po prostu posłuchajcie, złapcie rytm i bawcie się razem ze mną!

— Chradoniu, jesteście gotowi?

„Za pět minut pět”!

— Kochani, teraz chciałabym trochę zwolnić i zostawić Was na moment z czymś bardziej refleksyjnym.

„To už se nevrátí” przypomina o tym, że czas nie czeka na nikogo. Są chwile, do których możemy wracać tylko we wspomnieniach — spotkania, miejsca, ludzie i momenty, które minęły, ale wciąż mają swoje miejsce w naszym sercu.

Myślę, że każdy z nas ma takie wspomnienie, które chciałby przeżyć jeszcze raz. Ale może właśnie dlatego warto doceniać każdą chwilę, kiedy jeszcze możemy ją przeżyć.

Patrzę na publiczność z delikatnym uśmiechem.

— Zatrzymajmy się więc na moment i pozwólmy tej piosence opowiedzieć swoją historię.

„To už se nevrátí”.

— Kochani, a teraz mam dla Was coś z przymrużeniem oka! Czas na piosenkę, która nie traktuje siebie zbyt poważnie i potrafi rozruszać całą salę.

„Strejček Charlie” to pełen humoru, figlarny utwór, w którym nie brakuje zabawnych sytuacji i szalonej energii. To jedna z tych piosenek, przy których po prostu trzeba dać się ponieść atmosferze.

Uśmiecham się szeroko i spoglądam po widowni.

— Chradoniu, mam nadzieję, że jesteście gotowi na trochę szaleństwa!

„Strejček Charlie”!

— Kochani, a teraz chciałabym zaśpiewać piosenkę, która ma w sobie coś naprawdę pięknego — trochę nadziei, trochę wspomnień i przekonanie, że nawet kiedy wiele rzeczy się zmienia, nie wszystko przemija.

„Růže kvetou dál” — róże wciąż kwitną. To dla mnie bardzo symboliczna piosenka. Przypomina, że po trudniejszych chwilach nadal może pojawić się coś pięknego, a życie potrafi nas jeszcze nieraz pozytywnie zaskoczyć.

Chciałabym, żebyście posłuchali jej z uśmiechem i znaleźli w niej choć odrobinę własnych wspomnień i nadziei.

— Chradoniu…

„Růže kvetou dál”!

Po zakończeniu poprzedniej piosenki uśmiecham się delikatnie do publiczności, ale tym razem na chwilę pozostaję w ciszy.

— Kochani, teraz chciałabym zaprosić Was do piosenki zupełnie innej niż poprzednie. To utwór bardzo emocjonalny, pełen smutku, tęsknoty i historii, która zostaje w pamięci na długo.

„Dvě malá křídla tu nejsou” to czeska wersja utworu „Killing Me Softly with His Song”, z muzyką Charlesa Foxa i tekstem Zdeňka Borovca.

Nie jest to piosenka, której trzeba wiele tłumaczyć. Czasami wystarczy po prostu pozwolić jej wybrzmieć i wsłuchać się w emocje, które niesie.

Spoglądam na publiczność i robię krótką pauzę.

— Chradoniu, posłuchajcie…

„Dvě malá křídla tu nejsou”.

Światła delikatnie gasną