Inauguracja Soboru Mądrości Bożej

[Fryderyk Orański]

Władco wszechwładny, Ty nakazałeś Mojżeszowi przygotować naczynia złote i srebrne na służbę w Twojej świątyni. Ty sam teraz pobłogosławi te szaty i naczynia, i poświęć je mocą Twojego Ducha, aby godnie służyły do sprawowania Bezkrwawej Ofiary na Twoim świętym Ołtarzu.

[Piotr Suworow]

Patriarcha kropi przedmioty wodą święconą, wymieniając ich nazwy:

[Fryderyk Orański]

Poświęcane są te szaty i naczynia łaską Najświętszego Ducha, w imię Ojca i Syna, i Świętego Ducha. Amen.

[Piotr Suworow]

Naczynia zostają wniesione do prezbiterium i złożone na ołtarzu.

[Piotr Suworow]

Po zakończeniu uroczystości, w historycznej świątyni zapanowała cisza. Wszyscy obecni zwrócili wzrok ku patriarsze Albertowi, który za chwilę miał skierować swoje pasterskie słowo do wiernych zgromadzonych w soborze oraz do całego Narodu Rusowskiego.
Mistrz ceremonii wystąpił przed zgromadzonych i donośnym głosem oznajmił:

- Wasza Świątobliwość, Czcigodni Hierarchowie, Dostojni Goście, Drodzy Bracia i Siostry. Stajemy dziś w miejscu wyjątkowym - w Soborze Mądrości Bożej, świątyni będącej świadkiem narodzin rusowskiej państwowości, koronacji pierwszego cara oraz wydarzeń, które na zawsze ukształtowały dzieje naszego narodu. To właśnie z tego historycznego miejsca Jego Świątobliwość patriarcha Rotrii Albert pragnie skierować słowo do wiernych Kościoła oraz całego Narodu Rusowskiego z okazji zbliżającego się Święta Chrztu Rusowii - wydarzenia, które przed trzema laty otworzyło nowy rozdział w historii naszego państwa i położyło fundament pod jego duchową tożsamość.

— Prośmy o skupienie i z uwagą wysłuchajmy orędzia Jego Świątobliwości patriarchy Alberta.

[Fryderyk Orański]

Umiłowani Bracia i Siostry w Chrystusie,
Wasza Cesarska Mość,
Wasza Ekscelencjo Prymasie Rusowii,
Czcigodni Hierarchowie,
Drodzy Wierni Narodu Rusowskiego.

Z głębokim wzruszeniem stoję dziś w Soborze Mądrości Bożej w Sławogrodzie czyli miejscu, które zajmuje szczególne miejsce nie tylko w historii Rusowii, ale także w pamięci całego chrześcijańskiego świata. To tutaj biło serce rodzącego się państwa, tutaj dojrzewała idea jedności, która pozwoliła przezwyciężyć podziały i zbudować wspólny dom dla wszystkich Rusowian. Przed laty Włodzimierz I Iwanowicz dokonał dzieła niezwykłego. Zjednoczył księstwa krupijskie, chardońskie i smargońskie, tworząc jedno Carstwo wszystkich Rusowian. Jednak fundamentem tej jedności nie była jedynie mądrość władcy ani siła państwa. Jej prawdziwym fundamentem była wiara. Przyjmując święte prawosławie i przyjmując koronę pierwszego cara Rusowii, pokazał, że naród najtrwalej buduje się wtedy, gdy jego sercem jest Chrystus.
Za kilka dni będziecie obchodzić trzecią rocznicę Chrztu Rusowii. Choć jest to rocznica młoda, jej znaczenie jest ogromne. Chrzest nie był jedynie wydarzeniem z przeszłości. Jest on nieustannym wezwaniem, aby każdego dnia odnawiać wierność Ewangelii, pielęgnować jedność i z odwagą budować przyszłość opartą na miłości, sprawiedliwości i wzajemnym szacunku.
Dzisiejszy dzień nadaje tym słowom jeszcze głębszy sens. W tym historycznym soborze rozpoczyna się nowy rozdział. Świątynia, będąca przez lata domem modlitwy Rusowskiego Kościoła Prawosławnego, pozostaje nim nadal co prawda dziś jednak jako świątynia Kościoła Rotryjskiego obrządku welijskiego. Nie jest to zerwanie z przeszłością, lecz jej dopełnienie. To świadectwo odwagi, że chrześcijanie potrafią szukać tego, co ich łączy, pozostając wierni własnemu dziedzictwu.
Z uznaniem patrzę na drogę, którą obrał Kościół w Rusowii. Wasza decyzja o podążeniu drogą ekumenizmu i pełnej jedności z Kościołem Rotryjskim jest znakiem nadziei dla całego mikroświata. Pokazujecie, że jedność nie oznacza utraty własnej tożsamości, lecz jej ubogacenie we wspólnym wyznawaniu Chrystusa. Niech Sobór Mądrości Bożej pozostanie miejscem, w którym historia spotyka się z przyszłością, a pamięć o pierwszym carze Włodzimierzu I Iwanowiczu inspiruje kolejne pokolenia Rusowian do budowania zgody i odpowiedzialności za dobro wspólne.
Na zbliżające się Święto Chrztu Rusowii życzę Wam, abyście zawsze pozostawali narodem wiernym Chrystusowi, dumnym ze swojej historii i otwartym na drugiego człowieka. Niech Bóg błogosławi Jego Cesarskiej Mości Tomaszowi I Mikołajewiczowi, całemu Narodowi Rusowskiemu oraz Kościołowi, który z odwagą kroczy drogą jedności. Niech Pan obdarzy Rusowię pokojem, pomyślnością i swoją nieustającą łaską.

Niech Bóg błogosławi Imperium Rusowskie.

[Piotr Suworow]

Po zakończeniu orędzia w soborze przez kilka chwil panowała cisza. Wierni i zaproszeni goście w skupieniu rozważali słowa patriarchy Alberta, po czym wnętrze świątyni wypełniły długie, gromkie oklaski. Był to moment szczególny – zwieńczenie dwudniowej pielgrzymki, która na trwałe zapisze się w historii Imperium Rusowskiego oraz Kościoła Rotryjskiego obrządku welijskiego.

Po chwili mistrz ceremonii zabrał głos:

— Proszę o zabranie głosu Jego Cesarską Mość Tomasza I Mikołajewicza, Cesarza i Samodzierżcę Rusowii.

Cesarz Tomasz I Mikołajewicz podszedł do mównicy i zwrócił się do patriarchy oraz zgromadzonych:

— Wasza Świątobliwość. Są wydarzenia, które zapisują się na kartach historii nie tylko decyzjami, lecz przede wszystkim obecnością ludzi. Wasza pielgrzymka do Imperium Rusowskiego stała się właśnie takim wydarzeniem. Wasza modlitwa, słowa skierowane do naszego narodu oraz przewodniczenie uroczystościom w Roskwie i Sławogrodzie pozostaną trwałą częścią duchowego dziedzictwa naszego państwa.
— W imieniu Narodu Rusowskiego pragnę wyrazić głęboką wdzięczność za świadectwo jedności, jakie Wasza Świątobliwość dała podczas tej wizyty. Dzisiejsza Rusowia pragnie budować swoją przyszłość na fundamencie wiary, wzajemnego szacunku i odpowiedzialności za dobro wspólne. Jesteśmy wdzięczni, że Kościół Rotryjski towarzyszy nam na tej drodze.

Cesarz zrobił krótką pauzę. Wielki Kanclerz Orderów Państwowych podszedł z purpurową poduszką, na której spoczywała oznaka najwyższego odznaczenia Imperium Rusowskiego.

— Dlatego, kierując się najwyższym uznaniem dla Waszych zasług dla Kościoła oraz dla rozwoju przyjaznych relacji pomiędzy Państwem Kościelnym Rotrią a Imperium Rusowskim, mam zaszczyt nadać Waszej Świątobliwości Order Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania – najwyższe odznaczenie Imperium Rusowskiego.

Cesarz podszedł do patriarchy Alberta i własnoręcznie udekorował go insygniami Orderu Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania. Następnie uścisnął jego dłoń, a zgromadzeni w soborze odpowiedzieli długotrwałymi oklaskami, oddając hołd dostojnemu gościowi. Mistrz ceremonii odczytał akt nadania orderu, po czym uroczystość wkroczyła w swój ostatni, ceremonialny etap.

[Fryderyk Orański]

Wasza Cesarska Mość,
Wasza Eminencjo Wielce Błogosławiony Prymasie Rusowii,
w uznaniu Waszych zasług dla budowania pozytywnych relacji między Państwem Kościelnym Rotria a Imperium Rusowskim, a także Waszych zasług dla Kościoła Rotryjskiego, postanawiamy odznaczyć:
Cesarza Tomasza - Orderem Leona IV
Arcybiskupa Piotra - Orderem Odrodzenia IV klasy

/-/ Albertus

[Piotr Suworow]

Po zakończeniu uroczystości głos zabrał Cesarz Tomasz I Mikołajewicz.

- Wasza Świątobliwość, z całego serca dziękuję za zaszczyt, jakim jest otrzymane dziś odznaczenie. Przyjmuję je nie tylko jako osobiste wyróżnienie, lecz przede wszystkim jako wyraz uznania dla całego Narodu Rusowskiego i drogi, którą wspólnie obraliśmy. Niech Pańska pielgrzymka pozostanie trwałym symbolem przyjaźni między Patriarchatem Rotrii a Imperium Rusowskim oraz świadectwem, że jedność budowana na wierze przynosi dobre owoce. Za tę obecność i każde wypowiedziane słowo - dziękuję.

Następnie głos zabrał Prymas Rusowii.

- Wasza Świątobliwość, przyjmuję to odznaczenie z wielką pokorą i wdzięcznością. Jest ono dla mnie zobowiązaniem do jeszcze gorliwszej służby Kościołowi i wiernym Rusowii. Dziękuję za zaufanie, ojcowską życzliwość oraz za pozostawienie nam duchowego dziedzictwa, które będzie prowadziło nas przez kolejne lata. Zapewniam Waszą Świątobliwość o naszej nieustannej modlitwie i pamięci.

Po wspólnej modlitwie kończącej uroczystości hierarchowie, cesarz oraz oficjalna delegacja opuścili Sobór Mądrości Bożej. Kolumna samochodów skierowała się w stronę lotniska w Sławogrodzie, gdzie miała odbyć się ostatnia ceremonia dwudniowej pielgrzymki – oficjalne pożegnanie Jego Świątobliwości patriarchy Rotrii Alberta przed odlotem z Imperium Rusowskiego.