Inauguracja Soboru Chrystusa Zbawiciela

[Piotr Suworow]

We środku świątyni przygotowuje się naczynie z wodą, przyozdobione kwiatami i świecami. Patriarcha w pełnych szatach zbliża się do wody. Protodiakon wygłasza wielką ektenię, a chór odpowiada:

[Piotr Suworow]

Aby ta woda została uświęcona mocą, działaniem i zstąpieniem Świętego Ducha, do Pana módlmy się.

[Piotr Suworow]

Panie, zmiłuj się.

[Piotr Suworow]

Aby stała się oczyszczeniem dusz i ciał wszystkich, którzy ją z wiarą czerpią i piją, do Pana módlmy się.

[Piotr Suworow]

Panie, zmiłuj się.

[Piotr Suworow]

Patriarcha donośnym głosem odmawia modlitwę, trzykrotnie kreśląc ręką znak krzyża nad wodą:

[Fryderyk Orański]

Wielki jesteś, Panie, i przedziwne są dzieła Twoje! Ty własną mocą z nieistnienia do bytu wszystko przywołałeś. Sam i teraz, Władco, uświęć tę wodę Duchem Twoim Świętym i udziel wszystkim jej dotykającym uświęcenia, zdrowia i błogosławieństwa.

[Piotr Suworow]

Nowe szaty (sticharia, omoforiony) i naczynia (kielichy, diskosy) zostają złożone na stole przed ołtarzem. Patriarcha błogosławi kadzidło i okadza przedmioty. Protodiakon mówi:

[Piotr Suworow]

Skłońcie głowy wasze przed Panem.

[Piotr Suworow]

Przed Tobą, Panie.