Imperium Rusowskie

— Kochani, teraz chciałabym na chwilę zwolnić i przenieść Was w zupełnie inny nastrój.

„Spí, všecko spí” to niezwykle spokojna i delikatna piosenka, pełna nocnej atmosfery, ciepła i odrobiny magii. Opowiada o świecie, który zasypia, o cichej letniej nocy i o chwili, kiedy wszystko wokół nas na moment zatrzymuje się.

To jedna z tych melodii, przy których można po prostu zamknąć oczy i pozwolić myślom odpłynąć gdzieś daleko.

Spoglądam na publiczność i uśmiecham się delikatnie.

— Chradoniu, wyciszmy się na chwilę…

„Spí, všecko spí”.

— Chradoniu, a teraz wracamy do trochę bardziej lekkiego i filmowego klimatu!

Mam dla Was piosenkę, która od lat ma w sobie coś niezwykle uroczego. „Fanfán” opowiada o zauroczeniu pewnym tajemniczym bohaterem, którego można było spotkać niemal tylko w wyobraźni — i właśnie ta odrobina romantycznego marzenia sprawia, że tak bardzo lubię ten utwór.

To będzie chwila na uśmiech, trochę wspomnień i odrobinę fantazji.

Spoglądam na publiczność z uśmiechem.

— Chradoniu, zabieram Was teraz ze sobą w tę małą muzyczną historię…

„Fanfán”!

Chradoniu, teraz chciałabym zaprosić Was do piosenki, która ma w sobie coś bardzo delikatnego i romantycznego.

„Šeptej mi” to utwór o bliskości, czułości i słowach, które czasami najlepiej brzmią wtedy, kiedy wypowiadamy je bardzo cicho. To właśnie ta subtelność sprawia, że ta piosenka ma swój wyjątkowy urok.

Niech przez te kilka minut będzie trochę spokojniej. Zostawmy na moment cały hałas i pozwólmy, żeby muzyka zrobiła swoje.

Uśmiecham się delikatnie.

— Chradoniu…

„Šeptej mi”.

Chradoniu… nadszedł moment na ostatnią piosenkę naszego dzisiejszego spotkania.

Na sam koniec zostawiłam utwór z zupełnie inną energią — odważny, charakterystyczny i pełen teatralnego klimatu. „Jsem bůh i ďábel” to piosenka o dwóch stronach jednej natury — tej dobrej i tej bardziej niepokornej.

I właśnie dlatego wydaje mi się idealna na zakończenie. Chcę zejść ze sceny z odrobiną tajemnicy, energii i mocnym akcentem.

Uśmiecham się szeroko do publiczności.

— Dziękuję Wam za cały ten wieczór. A teraz… ostatni raz dzisiaj zabieram Was w muzyczną podróż.

„Jsem bůh i ďábel”!

-Także Dobrou noc! A jutro Roskwa!

Schodzę ze sceny i macham do publiczności.